Met de wedstrijd van afgelopen zaterdag nog vers in het geheugen, stond er ditmaal weer een ontmoeting tegen het vierde elftal van Almere op het programma. In het tweede Amsterdam viel er helaas niet veel te halen. Een mindere voorbereiding met omkleden in de gang, een korte warming-up en ook het kunstgrasveld gaven de Trots de nodige problemen. Nu was de voorbereiding beter en de Trots van Aalsmeer was er dan ook op gebrand om deze return te winnen.
De tenues van de blauw-witte leeuwen werden nog even opgeborgen en de reserveshirts werden uit de kast getrokken. De avond van de 28e stond er namelijk nog een beachvolleybaltoernooi van RKAV op het programma en “daar moet het blauw-wit kunnen stralen”, aldus Van Duijn. Na een degelijke warming-up gaf scheidsrechter Van Kooten het startsein. Het zesde elftal begon redelijk sterk, de grootste kansen waren aan de kant van Aalsmeer. Dit resulteerde uiteindelijk in een scherpe actie van Van Helden, die de bal netjes klaarlegde met het hoofd, waarop Hulsbos  snoeihard binnenschoot. Even later was het op nieuw de Trots die doel trof: na goed voorbereidend werk van R. Van Duijn wist Griekspoor de bal in het net te prikken. Almere liet het hier niet bij zitten en kreeg steeds meer overwicht: goed combinatiespel en sterk aan de bal speelde Almere zich steeds meer naar het doel van keeper Keessen. Dit wierp voor de Almerense rakkers hun vruchten af. Een rush vanaf de zijlijn en twee afstandschoten brachten Almere met drie doelpunten weer helemaal terug in de race. Hier mag wel bij gezegd worden dat het flitsende spel van Almere op weinig weerstand stuitte aan de Aalsmeerse kant, waardoor de voorsprong van Aalsmeer snel in een achterstand werd omgebogen. Zo gingen beide teams met een 2-3 stand de kleedkamer in. Na een aantal wissels voor de nieuwe helft waren de teams weer startklaar. De tweede helft overheerste het vierde van Almere de wedstrijd. Met een aantal goede uitbraken, waar vooral de Almerense Eriksen (nummer 17) zich behendig door de Aalsmeerse verdediging heen manoeuvreerde, breidde Almere hun voorsprong uit tot 2-5. Een goede kopbal van Overbeek bracht Aalsmeer nog enigszins terug in de race, ook al drong Almere in deze situatie aan tot het fluiten voor buitenspel. De scheidsrechter had het goed gezien en wilde daar dan ook niets van weten. Even later laaide de wedstrijd verder op toen aan de andere kant een aanval van Almere werd afgebroken door buitenspelval. Ook hier ging men de discussie aan met de scheidsrechter. Gelukkig hield hij het hoofd koel en wist hij de gemoederen te bedaren. Even later laaide het weer helemaal op tijdens een opstootje tussen verdediger Prick en de aanvoerder van de Almeerse zijde. Nadat aan beide kanten iedereen weer tot bedaren was gebracht, werd het spel hervat. Een miscommunicatie tussen Overbeek en Eikelenboom verschafte Almere de mogelijkheid om verder uit te lopen. Daarbij een wijze les van onze Cruijff (Griekspoor): “Als je praat moet je ook luisteren”. Vervolgens wist R. Van Duijn er nog een doelpunt bij te prikken en ook Almere wist nog een keer doel te treffen. Na het laatste fluitsignaal was er een eindstand van 4-7 genoteerd en konden de Aalsmeerse rakkers zich voorbereiden op een heerlijke sparerib en saté en een aantal wedstrijdjes beachen.
Wat betreft de klassementen houd ik het deze keer bescheiden. Pikhouweelpunten zijn er voor Van Kooten, 3 stuks in totaal. Hij wist namelijk deze wedstrijd maar mooi in goede banen te leiden, ondanks dat vooraf al duidelijk was dat het een pittige fluitpartij zou worden. Jurkpunten zijn er voor R. Van Duijn: aangeven dat je je thermoshirt hard nodig hebt tijdens de wedstrijd, terwijl de echte winter zaterdag nog zeker niet was ingezet, getuigt van enig jurkgedrag. Daarvoor dan ook drie puntjes. Laten volgende wedstrijd weer vol aan de bak gaan en die drie punten weer eens uit het vuur slepen.

Stephan van der Zwaard

FC Almere – Trots van Aalsmeer

Een nieuw jaar is weer begonnen. Volgens de Maya’s is dit meteen ook het laatste jaar van ons bestaan, dus geniet er nog maar even van.. In ieder geval kunnen we weer voetballen, en hebben we voor aanvang van de wedstrijd nog niks verloren in 2012. Alleen is de start tegen Almere niet echt het meest ideale begin. Je gaat voor de lol niet gauw naar Almere en dichtbij is het ook niet. Maar goed, het is gelukkig eenmalig, en er zijn weer punten te verdelen, dus we zijn weer gretig.
Nadat we lekker in de openlucht omgekleed hadden (er was geen sleutel/ kleedkamer voor ons) konden we beginnen. Het bleek al snel dat we nog moesten wennen aan de omstandigheden en aan het voetballen in het algemeen. Een stevig briesje, een ouderwets hard kunstgrasveld en een rare stuiterbal, zorgden ervoor dat ons balgevoel minder was dan ons gebruikelijke Barcelona-achtige niveau. Ook was het even zoeken naar de juiste organisatie achterin. Van beide kanten was er weinig verzorgd voetbal te zien, maar toch waren er hier en daar een paar kansen te noteren. Koot wist bijna te scoren, maar hij schoot voorlangs. En Wilco kreeg nog een flinke kans, uit een fraaie vrije trap van Bart. Maar het mocht niet zo zijn, Wilco maakte hands en de kans was voorbij. De tegenstander zorgde in de eerste helft voor iets meer gevaar. Ze kwamen dan ook verdiend met 1-0 voor, met een precies passende schuiver in de uiterste hoek van de goal.
De tweede helft gingen Koot en Ruben naar de kant en kwamen Erik en Stephan in het veld. Het ging geleidelijk aan steeds beter. Met name het laatste gedeelte van de tweede helft wisten we redelijk wat gevaar te stichten. Maar helaas stonden we toen al met 2-0 achter, omdat we een nogal ongelukkige goal tegen kregen. Een voorzet van Almere werd door ondergetekende niet goed verwerkt, waardoor er een gevaarlijke situatie ontstond. En toen werd Steef compleet verrast door een fortuinlijk dwarrelschot van FC Almere. Zelf kregen we ook nog wel een aantal grote kansen in de tweede helft. Met name Stephan die van dichtbij over het doel kopte, en Bastiaan die naast schoot, hadden met iets meer geluk een goal kunnen maken. Maar helaas. We konden weer naar huis en moeten nog een weekje wachten op de eerste punten van dit jaar. Volgende week treffen we dezelfde tegenstander. En ondanks dit verlies zie ik zeker kansen voor de return.
Met enige spijt moet ik zeggen dat er weinig overtuigende jurkpunten aan te wijzen zijn. Dus die sla ik even over. Verder zijn er 3 pikhouweelpunten voor de mensen die zich ingezet hebben voor het zaalvoetbaltoernooi. Daarbij denk ik aan Bart, Robbert, Stephan en Ruben. Het was een mooi toernooi geworden, met een geslaagd feest er achteraan en een hartverwarmende bijdrage aan onze voetballende buren, die het jaar met een flinke tegenvaller begonnen vanwege de brand op de tribune.

Ook heb ik nog wat te melden wat betreft het gouden-douchekop-klassement. De faciliteiten kwalificeer ik als ondermaats. Er was onvoldoende omkleedgelegenheid en er werd geen thee geserveerd in de rust. Toch waren de douches erg lekker waardoor de totaalscore nog uitkomt op een 7.

Joris Kniep

Trots van Aalsmeer - RKAVIC, 3 december 2011

Schitterende overwinning voor de Trots in het Sinterklaasweekend!

Even leek het erop dat de pot tussen hét voetbalteam van Aalsmeer, De Trots, en het Amstelveense RKAVIC zou worden afgelast in verband met de herfst die nu toch echt van zich liet horen. Maar ondanks de flinke regenbuien kon er toch afgetrapt worden om 14:30 uur op het Aalsmeerse sportcomplex.

Arbiter Roy van Diemen, die deze ronde de wedstrijd mocht leiden, blies iets over half drie het signaal voor de start van de wedstrijd. ‘Gelijk vanaf het eerste moment drukzetten’ was het devies van de Trots, of ‘OPVRETEN’ zoals het Goud van Rijsenhout het ooit benoemde. Met de bekende termen als ‘Come aaaaaan’, ‘Tsjop tsjop’ en ‘FF vlammen’ begonnen de Aalsmeerse betonblokken aan de strijd. Die strijd werd inderdaad geleverd en het was dan ook de goed en fanatiek spelende Griekspoor die de score mocht openen na precies 11 minuten.
Het ultieme Sinterklaascadeau was dan ook dat de blauwe leeuwen (sinds de foto’s van het Trotsfeest zijn uitgelekt in de media vinden zij het gepaster het ‘witte’ van ‘blauwwitte leeuwen’ achterwege te laten) binnen korte tijd de 2-0 zouden mogen binnentikken om zich in veiliger haven te begeven. Dat cadeau werd het team bijna gegeven toen verdediger Bart van Duijn de bal voorin veroverde en op het doel van RKAVIC afstormde. Helaas trof hij na het gekruist met rechts inschieten van de bal de 10 centimeter dikke paal van het 7,32 meter brede goal: het bleef 1-0. De Trots zou vervolgens vrij gecontroleerd doorvoetballen tot de rust waarbij de ploeg weinig mogelijkheden voor RKAVIC weggaf.

De tweede helft bracht Prickie Eikelenboom en ome Ko in het veld. Ook Griekspoor, in de eerste helft vervangen door Sjors Rijkmans, werd weer teruggebracht tussen de vier witte lijnen. Wat overigens verder niemand opviel is dat centrale verdediger van Duijn het niet eens was met het wisselbeleid van coach Van Dam. Dat viel niemand op omdat er in de kleedkamer verder niets over gezegd is en ook omdat er in de tweede helft geen 12 spiksplinternieuwe DES-bidons werden weggetrapt als gevolg van de wissel van de centrale verdediger waarvoor hij zichzelf aanbood. Gepleit werd voor een fair wisselbeleid.
In de 5e minuut na rust (voor de snelle rekenaars onder ons inderdaad de 50e officiële speelminuut) mocht ome Ko de 2-0 binnenschieten! In de tweede helft had de Trots goed de controle en regelmatig werden er mooie aanvallen opgezet. Dit resulteerde in de 70e minuut dan ook in een prachtige 3-0 voorsprong! Doelpuntenmaker opnieuw Erik Griekspoor. RKAVIC probeerde nog aan te zetten om er in die laatste fase van de wedstrijd toch nog een doelpuntje uit te persen. Een aantal malen wisten de Amstelveeners wel in de buurt de te komen van de goal van Keessen, maar werd een doelpunt steeds afgewend. In de slotfase van de wedstrijd dan, de 88e minuut, weet Wilco dan de eindstand van 4-0 op het scorebord te brengen. Een topprestatie mannen!

Dan rest deze verslaggever niets meer dan nog het uitdelen van een aantal pikhouweel- en jurkpunten. Jurkpunten voor afwezigen, die er niet waren vanwege uiteenlopende redenen als verjaardagen, sinterklaasvieringen en blessures, zou te flauw zijn, evenals pikhouweelpunten voor de verslaggever omdat hij die jurkpunten dan vervolgens niet toekent. Bovendien heeft iedereen goed gevlamd tegen RKAVIC. Geen jurkpunten dus voor wat betreft 3 december. Wel moet er nog steeds even iets rechtgezet worden aangaande een wedstrijd aan het begin van het seizoen. Toenmalig verslaggever B. van Duijn gaf zichzelf in de wedstrijd tegen Oudekerk maarliefst 5 pikhouweelpunten omdat hij ‘het veld ruimde uit teambelang’ (de werkelijke reden was een beetje last van zijn schouder). Jezelf pikhouweelpunten geven en daarbij ook nog zo’n doorzichtige reden aanvoeren levert dus echt 5 jurkpunten op om het gehele klassement weer een beetje in evenwicht te brengen.
De pikhouweelpunten gaan deze week naar de prima en fanatiek spelende Griepspoor die ook nog voor 2 doelpunten tekende en naar een Kwakelse Zwarte Piet die de Trots de afgelopen week zo’n prachtig gedicht bezorgde: allebei 2 pikhouweelpunten.

Bastiaan Hulsbos

De tweede helft...
Na de heerlijke lunch vertrok de bouwploeg richting Amstelveen, om aldaar de rest van De Trots te ontmoeten. Al snel werd duidelijk dat, ondanks de spanning die heerste voor het feest, de Aalsmeerders niet naar de koploper toegekomen waren om punten in te leveren, maar om die koploper tot op twee punten te gaan naderen. Wetende dat alle Aalsmeerse concurrenten een zwaar programma te wachten stonden vandaag, zat de Aalsmeerse kleedkamer stampensvol met liefst achttien spelers. Frank Eberharter, die geblesseerd is aan de teen, was aanwezig voor de morele steun, niet om te spelen. Daarnaast was uiteraard leider Bas van Dam aanwezig.
Het veld oplopende, wachtte De Trots een eerste verrassing: de tegenstander nam zichzelf behoorlijk serieus. Niks mis mee, maar op het niveau van de vijfde klasse??? Jurkpunten voor de tegenstander vanwege: klappen bij elke stap in de warming-up en al helemaal voor het tien keer opdrukken in de middencirkel, voorafgaand aan de aftrap. De Trots stelde er een hoongelach en drie keer heen en weer schieten van de bal tegenover en er kon worden afgetrapt.
Tegenstander Amstelveen liet het balletje aardig rond gaan, al werd het niet gevaarlijk. De Trots kwam af en toe door het spel van de Amstelveners heen en trok dan gelijk zeer gevaarlijk ten aanval. Zo kwam Wilco van Helden alleen voor de keeper, maar hij faalde, evenals Richard van Kooten, die een aantal minuten later ook weggestuurd werd richting het vijandige doel. Aan Aalsmeerse kant verrichtte Steef Keessen een knappe redding op een doorgestoomde middenvelder van Amstelveen. Helaas moest even hierna de Aalsmeerse goalie wel vissen; door een dekkingsfout viel de 1-0 binnen. De Trots heeft dit seizoen al vaker laten zien dat het over veerkracht beschikt en niet snel na de 1-0 schoot Bart van Duijn na een knappe vrije trap van Nico Rijkmans rakelings over. Dat een verdediger de bal met de hand wegtikte, ontging de verder goed fluitende scheidsrechter, anders had de bal op de stip gegaan. Niet snel na dit hachelijke moment floot de leidsman voor de rust.

De derde helft...
Eigenlijk altijd is De Trots de tegenstander de baas in de derde helft. Zo ook vandaag. Vanaf het fluitsignaal zetten de Aalsmeerders, waarbij de nodige posities gewijzigd werden in de rust, de tegenstander onder druk. Dit resulteerde in een hele berg kansen, waarbij de keeper van de Amstelveners steeds weer goed optrad en doelpunten voorkwam. Ook het vizier van de Aalsmeerse aanvallers stond niet helemaal op scherp. Toch viel na een half uur in de tweede helft het langverwachte en terechte doelpunt. Nadat De Trots zich totaal niet gek liet maken in de tweede helft en rustig op zoek bleef gaan naar de gelijkmaker, bracht de prima spelende Ezra Overbeek de bal vanaf rechts in de zestien meter. Marco Hartman twijfelde geen moment en kopte de bal diagonaal in de verre hoek. De keeper van de Amstelveners was eindelijk gezien en De Trots vierde een feestje.
Overleg langs de kant en in het veld volgde. De vraag luidde of De Trots door moest blijven drukken om een overwinning te forceren, of dat het genoegen moest nemen met een gelijkspel. Het antwoord was snel gevonden: Amstelveen was rijp voor de slacht, op naar de drie punten! De Trots bleef dus aandringen en kreeg wederom een groot aantal kansen, maar verder dan het ene doelpunten leek De Trots niet te komen.
Juist toen de scheidsrechter aangaf dat de blessuretijd was ingegaan, schoot de Amstelveense keeper tot ver over de middellijn uit. Twee aanvallers tegen twee verdedigers richting het doel van Steef Keessen, waarbij de aanvallers aan het langste eind trokken: 2-1 voor Amstelveen... De verslagenheid aan Aalsmeerse kant was groot, de Amstelveense bodybuilders doken op elkaar en wreven eens even lekker over elkaars achterwerk. Dit vonden sommige zichtbaar fijner dan het doelpunt dat ze scoorden. Leider Van Dam greep gelijk in door verdediger Bart van Duijn naar de kant te halen en aanvaller Wilco van Helden in te brengen. Helaas was de wedstrijd gespeeld en floot de scheidsrechter voor het einde.

De vierde helft...
Verslagen liepen de spelers van Aalsmeer de kleedkamer in. Oké, er was ontzettend goed gespeeld, er kon met opgeheven hoofd naar het Trotsfeest gegaan worden, maar er had zoveel meer in gezeten voor de Aalsmeerders. Een overwinning was meer dan terecht geweest, de score had ruim in het voordeel van Aalsmeer kunnen uitvallen. Hoe dan ook, De Trots zou De Trots niet zijn als er niet gelijk muziek aan werd gezet en grappen en grollen uitgehaald zouden worden. Zo vloog een spons met koud water door de kleedkamer en liet Marco Hartman zijn zeep vallen... Wie hem opgeraapt heeft is tot op heden nog niet duidelijk...
Iedereen vertrok richting The Beach, nadat de laatste ruggen waren afgedroogd. Hier stond onze non-playing-hero Roy van Diemen te wachten met een grote hoeveelheid spare-ribs en saté, zodat, onder het genot van een biertje, de innige mens weer versterkt kon worden.

De Trots bouwt alvast een feestje...

Afgelopen zaterdag was het moment voor de Trots om aan te treden tegen het Amsterdamse Swift. Nog voor deze wedstrijd aanvang had genomen was er al enige commotie aan de kant van Aalsmeer. Pothoff, een van de nieuwe aanwinsten van de Trots dit seizoen gaf namelijk nogal laat in de week aan dat hij zaterdag bij de selectie van Aalsmeer werd verwacht. Hij scheen afgesproken te hebben dat wanneer deze te weinig mensen zouden hebben, dat hij zich dan wel bereid zou vinden om een wedstrijdje mee te ballen. Gezien de brede selectie aan de kant van de Trots en het feit dat de selectie streed om de periodetitel zal deze beslissing van Pothoff deels door de vingers worden gezien. Toch moet wel gezegd worden dat, alhoewel Pothoff er heilig van overtuigd was dat hij deze afspraak aan de leden van de Trots had gemeld er na navraag niemand op de hoogte van deze afspraak bleek te zijn. Daarom voor Pothoff toch 3 jurkpuntjes! Niet veel later kwam er de schokkerende mail van Eberharter. Hij was ook een van de nieuwe aanwinsten van de Trots, afkomstig uit de selectie. In deze mail gaf hij aan dat zijn voormalig teamgenoten een hart onder de riem wilde steken met zijn aanmoedigingen vanaf de zijlijn. Kijk, als je wordt gevraagd om mee te spelen met de selectie en daarmee een bijdrage kan leveren aan het pakken van de periodetitel is tot daar aan toe. Maar kijken vanaf de zijlijn. Dat leverde toch wel de nodige wenkbrauwfronsen op! Vandaar dat dit ook niet onopgemerkt zal blijven en er een sanctie zal worden opgelegd van maar liefst 10 jurkpunten! Na al deze commotie kon de wedstrijd dan daadwerkelijk van start gaan. Het weer was goed, bewolkt met een prima temperatuur. De jongens van Swift waren alleen maar met 11 man en konden daarom niet voor de gewenste vlagger zorgen. De suggestie om op appel te fluiten liet scheidsrechter B.Buijs gelukkig naast zich liggen en waren het J.Kniep en Ome Koot die de schone taak van vlagger op zich wilden nemen. Iedereen was klaar om te starten, maar toch moest nog even gewacht worden op Swift, die nog een geheel nieuw applaudisserend ritueel afwerkte voordat ze aan de wedstrijd wilden beginnen. De Trots stond er met verwondering naar te kijken. Na de aftrap bleek dat de Trots hier mogelijk nog een beetje door van slag was. Het eerste kwartier begonnen de Aalsmeerders namelijk slap in de duels en gaf de Trots het team Swift teveel speelruimte. Swift maakte hier dankbaar gebruik van en combineerde via beide flanken. Dit spel wierp voor de Amsterdammers vruchten af. Na een kaats in het 16 meter gebied wist Swift de bal in het net te krijgen. De leden van de Trots waren wakker geschud. Waar eerst vaak met lichte paniek werd gespeeld, kwam er langzaamaan iets meer positiespel voor en werden er kansen gecreëerd. Nadat Griekspoor was weggestuurd na een pass van Van der Zwaard en in duel met de centrumverdediger naar de grond ging, was het de Trots die met een vrije trap net buiten de 16 weer hoop kreeg. En die hoop werd verzilverd met een heerlijke trap van de jongste Van Duyn, die de bal mooi in de linkerbovenhoek krulde. Het stond weer gelijk. Na de rust begon Aalsmeer beter te voetballen, meer druk te zetten en ook meer combinatiespel te vertonen. Dit leverde de nodige kansen op. Na een uitgooi van Overbeek legde Van der Zwaard de bal klaar voor I Kniep, die helemaal vrij stond op de rand van de 16. Kniep twijfelde geen moment en schoot de bal meteen in de linkerkruising. En zo had de Trots zich in één keer teruggeknokt van een 0-1 achterstand naar een 2-1 voorsprong. Swift liet het er niet bij zitten en ging op zoek naar de 2-2. Al was Swift veel in balbezit en naderden ze ook het doel van keeper Keessen, toch waren de beste kansen nog voor de Aalsmeerders. Kansen van Van Helden, Pothoff, Van der Zwaard en Kniep werden echter niet omgezet in doelpunten. Griekspoor kwam daarnaast nog net tekort om de bal het doel in te tikken en ook Eberharter vond het doel niet na een harde pegel in het zijnet. Aalsmeer wist stand te houden tot de laatste minuut (mede door goed optreden van keeper Keessen), waarna de 2-1 overwinning een feit was. Na het fluitsignaal was zelfs coach Van Dam beter te spreken over de prestatie van de Trots. Deze 6 puntenwedstrijden moet je natuurlijk ook gewoon winnen! We hebben deze overwinning zeker niet cadeau gekregen en hebben er met z’n allen als team hard voor geknokt. Vandaar dat iedereen voor zijn bijdrage 2 pikhouweelpunten toebedeeld krijgt. Toch zijn hier ook nog 2 jurkpuntjes aan verbonden voor I Kniep met zijn uitspraak “Dat zweet prikt toch wel erg in m’n ogen”. Daarnaast nog een speciaal woord van dank aan B.Buijs die deze wedstrijd, die er toch niet zachtzinnig aan toe ging, in goede banen heeft weten te leiden. Echt top. Voor Buijs ook 2 welverdiende pikhouweelpuntjes. En tot slot nog even een moment van aandacht aan keeper Keessen. Tot op de laatste minuut was het spannend en ik mag volgens mij wel zeggen dat Keessen een grote rol heeft gespeeld in de overwinning op concurrent Swift. Keessen heeft het doel afgelopen zaterdag met zijn leven bewaakt. Hiermee verdient hij de onderscheiding van man of the match met de bijbehorende 5 pikhouweelpuntjes! Volgende week uit bij SCW. Laten we daar vanaf de eerste minuut dit karakter tonen, dan biedt dat een mooi basis voor komend seizoen!

Jullie verslaggever,

Stephan van der Zwaard

Dit team van Pancratius kenden we nog van vorig jaar en we wisten dat ze lastig te verslaan zijn. Met name op aanvallend gebied hebben ze veel kwaliteit in huis. Vorig jaar verloren we in Badhoevedorp met ruime cijfers.

Deze keer ging het beter. Met veel strijdlust wisten we hun aanvallers steeds op tijd te stoppen. En zelf konden we met een aantal scherpe counters het doel van de tegenstander onveilig maken. Zo kwamen we met een snelle uitbraak op een 0-1 voorsprong door een mooie combinatie tussen Marco en Frank, waarvan laatstgenoemde na een goede loopactie beheerst de keeper voorbij speelde en scoorde. Niet veel later maakten we ook de 0-2. Of toch niet? Buitenspel, zeiden de grens en scheidsrechter, tot groot ongeloof en woede van onze voorhoede! Het werd nog vervelender voor ons, want Pancratius kwam daarna op gelijke hoogte, 1-1, zodat we er weer flink tegenaan moesten. Vooral Rick voelde aan dat we snel terug moesten slaan. De rechtsback van de Trots bracht meteen de aanvallende impuls die we nodig hadden om weer op voorsprong te komen. Hij schoot weliswaar tegen de paal, maar Erik was alert en kon simpel binnentikken. Al met al konden we in de rust met een tevreden gevoel onze limonade opdrinken.

In de tweede helft speelden we helaas wat slordiger. We leden veel onnodig balverlies. En Pancratius bleef aanvallen. Dus werd het doel om onze voorsprong vast te houden en de drie punten eruit te slepen. En we bleven ook lang overeind, maar uiteindelijk kwam dan toch de grote tegenslag. Helaas had de scheidsrechter, die af en toe wel erg in ons nadeel floot, ook hier een rol in. Natuurlijk mag je de scheids nooit de schuld geven. Als je veel beter bent dan de tegenstander win je immers toch wel. Maar als je moet strijden voor de puntjes, tegen een vrijwel gelijkwaardige tegenstander, dan wordt de wedstrijd beslist door details en een aantal cruciale momenten. Als je de scheidsrechter dan tegen je hebt, krijg je helaas niet de drie punten waar we met zijn allen zo hard voor gewerkt hebben. Pancratius pakte alsnog een punt, door een aanval die afgefloten had moeten worden vanwege hands. Zo zat het niet mee. Maar we zaten toch erg dicht bij een overwinning, terwijl we zeker in de tweede helft in balbezit nog onder ons normale niveau zaten. Thuis moeten we ze dus gewoon kunnen verslaan!

Gelukkig heeft niemand zich tijdens de wedstrijd als een jurk gedragen. Maar ook deze week gaan er weer mensen stijgen in het klassement van het desbetreffende kledingstuk. Nick en Simon zijn natuurlijk erg leuke artiesten voor zwijmelende pubermeisjes die een hele avond kunnen discusieren of nu Nick, of toch Simon, de allerknapste is. Maar voor leden van de Trots is een avondje Nick en Simon niet mannelijk genoeg: Robbert en Ruben, allebei drie jurkpuntjes! Net als Koot, die een half uur te laat kwam. (Jurkpuntjes mede mogelijk gemaakt door anonieme tipgevers)

Dan waren er ook nog mensen die zich onderscheiden hebben in het eervolle pikhouweelklassement. Ik heb erg kunnen genieten van de inzet van Stephan. Met name in de eerste helft heeft hij enorm veel werk verricht en vloog hij van alle kanten stevig de duels in. Klasse, 3 pikhouweelpuntjes! En ook Rick heeft zich goed gedragen, door direct na de teleurstellende 1-1 karakter te tonen en een stapje harder te lopen om weer op voorsprong te komen. Rick, helaas kom je niet in de statistieken terecht als doelpuntmaker, maar hierbij wel pikhouweelpuntjes!

Al met al toch weer een spannende pot gespeeld. Volgende week lekker vrij, en daarna weer knallen!

Joris Kniep

WV-HEDW – Trots Van Aalsmeer 0-7

Tweede wedstrijd van het seizoen. Opnieuw een uitwedstrijd tegen een ploeg die tot op het moment van het eerste Aalsmeerse doelpunt een gelijk aantal punten had uit een wedstrijd meer gespeeld. 0 punten dus nog voor deze studentenclub uit Amsterdam. De doordeweekse wedstrijd die men nog had gespeeld uit bij RKAVIC werd verloren met 6-0. Het moraal moet al niet goed geweest zijn voor de wedstrijd bij deze jongens.
Afijn, eerst iets over de aanvangstijd van de wedstrijd. Eerst zou er gewoon worden gespeeld rond de degelijke tijd van half 3. Iedereen leeft hier rustig naar toe en pas zijn hele voorbereiding en eetpatroon in de week aan op deze tijd. Totdat donderdag dit toch totaal in de war gegooid wordt en menigeen ontgoocheld reageert in de Whatsapp applicatie. Wat was er nou aan de hand; in plaats van half 3, wordt de wedstrijd verplaatst naar een ander tijdstip, welke 9 UUR speelklaar was. Dit betekende dus half 8 op de voetbal en toch rond half 7 het wekkertje zetten. Toch lukte het 13 van de 14 toch om op tijd op de voetbal te zijn en nog rustig een bakkie koffie te scoren op de club ( kantinemedewerkers hadden deze koffie voor henzelf gezet, hetgeen op was alvorens ze zelf een bakkie konden krijgen. Waarvoor dank! Zonder deze koffie was het waarschijnlijk totaal anders gelopen deze dag). De een oogt fit en de ander nog zo verrot als een kadaver, maar wat wil je rond F-jes tijd. Die er overigens zelf nog niet eens rond liepen.  De vraag die nu nog rest is dan, welke speler wist niet op tijd op de club te verschijnen. Dit was de meest nieuwste aankoop van de Trots, T. Pothof. Kijk, dat je in de selectie misschien de smoes kan gebruiken dat er iets verkeerds was aan je wekker, betekent nog niet dat het getolereerd wordt in de Trots. Dit resulteert in de eerste jurkpuntjes van de dag, het maximaal aantal. Andere jurkpuntjes worden ook al voor vertrek uitgedeeld. Deze zijn voor I. Kniep. Er werd op dat moment gesproken over Poldersporten. De heer Kniep kreeg het voor elkaar om te zeggen: ‘’ Ik doe er niet aan mee, ik houd niet zo van modder’’. Dit kon op weinig positieve reacties wachten, waarvoor  5 puntjes.
Aangekomen op het veld van de Amsterdammers, warm te hebben gelopen en te zijn opgesteld kon de wedstrijd dan klokslag 9 uur beginnen. Het was al snel duidelijk dat hier de eerste punten lokken voor de mannen uit Aalsmeer. Slordig voetbal aan Aalsmeerse zijde werd geregeld beloond met nog meer balbezit, wat natuurlijk normaal niet kan. Speldenprikjes kon het eigenlijk ook niet genoemd worden wat men bewerkt stelde. Enige wat WV-HEDW uit kon richten waren doelpogingen van 40 meter die het doel eigenlijk amper haalde. Dat is eigenlijk vrij schlemielig. Verder was het ook niet zo dat Aalsmeer heel goed voetbalde hoor. Pas in de 25e minuut werd de, wel verdiende, voorsprong behaald. De ban werd gebroken door Eberharter.
Hierna werd er nog is flink druk gezet dat resulteerde in goals via B. Buijs en B. van Duijn. Met deze 0-3 voorsprong werd voor de tweede keer de kleedkamer bezocht en aan de koppies was duidelijk te zien dat we in staat zijn om zeker nog een paar keer te scoren. Na wat grappen en grollen en een koppie thee ging men weer aanstalten maken voor de tweede helft. Voor 1 wissel werd het hele elftal nog even omgegooid, maar B. van Dam zal rustig aan wel in zijn rol gaan komen wordt over het algemeen aangenomen. Want het pakt wel goed uit!
De tweede helft was WV nóg slechter namelijk. Of waren wij nou beter gaan voetballen? In ieder geval regende het zo nu en dan kansen. B. van Duijn is de gelukkige die de trekker in de tweede helft als eerst mag overhalen. Hierna volgen snel de 0-5 en 0-6 via M. Hartman en B. Buijs. Kleine aantekening die niet uit het verslag weg gelaten mag worden, omdat het er dan wat geflatteerd uitziet: B. Buijs mag dan wel twee keer hebben gescoord, maar hij heeft minstens het kwadraat aan kansen gemist. Vooral de kans op de voorzet van S. van der Zwaard was er eigenlijk eentje om in te lijsten, maar de Achterwegger wist hem toch nog via een zijweg naast het doel te krijgen. Waar ook Eberharter nog een goede kans had, heeft de score dus nog hoger op kunnen lopen. Uiteindelijk was het S. van der Zwaard met het slotakkoord waardoor de eindstand is bepaald op 0-7. WV-HEDW kon in de tweede helft zijn eerste en enige schot op doel  noteren nadat een speler, niet goed gedekt op dat moment overigens, vrij voor keeper Keessen kon komen. Hij wist het schot te pareren waardoor Aalsmeer voor het eerst ook de ‘’nul’’ houdt dit seizoen. Al met al een mooie overwinning op deze zonnige dag. Achteraf iedereen gelukkig met het vroege spelen, want ’s middags zou het uiteindelijk een graadje of 27 worden. Dan ben je blij dat je andere mag zien zwoegen in de warmte. Voor deze eerste overwinning van het seizoen 2 pikhouweelpuntjes voor iedereen en 3 voor B. van Duijn voor het 2x scoren in deze wedstrijd. B. Buijs krijg deze extra toeschrijving niet, vanwege de enorme misser. Maar dit zal hem vast en zeker motiveren voor een hattrick zaterdag a.s. half 3 tegen Sporting Martinus op Sportpark aan de Dreef.
Tot slot nog de klassementen voor de Gouden Douchekop en het Broodje bal. Met het ontbreken van het Goud uit Wormer heeft B. Buijs het broodjesbal klassement op zich genomen. Helaas moet uw verslaggever toegeven dat het ontgaan is wat de beoordeling hiervan is. Wellicht kan dit in het gastenboek worden geplaatst door de fijnproever? Over de kleedkamer en de douchjes kunnen we kort en duidelijk zijn. Het was warm buiten en de douche was niet heet, dus dit was heel erg positief en daarnaast was het heel schoon. Ook de kleedkamer zelf was op zichzelf schoon, zonder allerlei ongewenste geurtjes. Gelukkig waren we deze keer niet met 20 man, anders was het allemaal wat krap geworden. De terreinknecht van de club heeft goed zijn best gedaan en omdat we niet met veel man waren paste het prima, een mooie 8,2 voor deze club.
Zoals eerder in het verslag staat geschreven aanstaande zaterdag dus de eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Sporting Martinus komt dan op bezoek. Een ploeg die ook al een aantal grote nederlagen heeft mogen noteren. Laten we waken voor onderschatting en voor dubbele cijfers gaan! Tot langs de velden of binnen de lijnen.

Steef Keessen

S.V. Ouderkerk - Trots van Aalsmeer
zaterdag 17 september 2011

De ‘Trotse’ voorbereiding
Jaja, het voetbalseizoen is weer officieel begonnen! Na 2 maanden rust mogen de heren van De Trots eindelijk weer de weide in om te gaan voetballen, of in ieder geval, een poging te wagen. De belangrijkste vraag op dit moment is natuurlijk: Is De Trots in staat om mee te spelen in de hogere regionen van de competitie? Het vorige seizoen eindigde op een ietwat teleurstellende positie dus het is De Trots er alles aan gelegen om dit seizoen orde op zaken te stellen en te laten zien dat het team in staat is om bovenaan te kunnen eindigen.
Om dit te kunnen bereiken is De Trots zeer slachtvaardig geweest op de transfermarkt. Zo is ‘good old’ Ezra Overbeek gecontracteerd. Overbeek heeft in het verleden al meermalen zijn waarde bewezen voor Aalsmeer en er mag geen twijfel over bestaan dat hij ook dit seizoen zijn kwaliteiten zal gebruiken om De Trots naar een hoger plan te brengen. Naast Overbeek is De Trots er ook in geslaagd om twee talenten aan te trekken. Zo heeft Frank Eberharter besloten om eindelijk eens de stap hogerop te wagen, evenals Tim Pothof komt hij over van de selectie van VV Aalsmeer. Het is natuurlijk mooi om te zien dat deze jongens nu vol voor hun carrière gaan spelen. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen en een ieder is benieuwd of deze heren het niveau aan kunnen. De eerste tekenen zijn veelbelovend!
Verder kent de selectie van De Trots weinig verassingen en dit betekent dat De Trots volop mee moet kunnen strijden om een plek bij de eerste vijf. Dit is althans de mening van de velen volgers en kenners van De Trots. Om weer wat op elkaar ingespeeld te raken en om het conditiepeil nog verder omhoog te brengen zijn er in de voorbereiding twee wedstrijden gespeeld. Hierin was duidelijk te zien dat De Trots nog warm moet worden, maar al lange tijd is bekend dat dit team de karaktereigenschappen heeft van een diesel.
Om te beginnen was daar de oefenwedstrijd tegen de buurjongens van RKAV. Achteraf bleek dat deze tegenstander een ideale ploeg was om te kijken waar De Trots nu staat. De wedstrijd begon zeer slordig aan de kant van De Trots. Op het lange gras van RKAV kon De Trots nauwelijks in zijn spel komen en zo grossierde het team in foute passen, dekkingsfouten en onnodige overtredingen. Aangezien ook de tegenstander zeker nog niet in topvorm was resulteerde dit alles in een 0-0 ruststand. De enige van De Trots die wel in goede vorm verkeerde was keeper Keessen, die door middel van enkele uitstekende reddingen zijn doel schoon hield.
De tweede helft bood de neutrale toeschouwer heel wat meer spektakel. Beide teams lieten zien een aardig potje te kunnen ballen wat tot uiting kwam in een eerste treffer voor RKAV. Een wat rare/ongelukkige beslissing van de scheidsrechter  betekende een vrije trap op de rand van het strafschopgebied. Deze ging eerst nog in de muur, maar de rebound werd genadeloos ingeschoten door een speler van de groen-witten.
In het restant van de wedstrijd ging De Trots naarstig op zoek naar eerherstel, wat 10 minuten na de eerste goal al gebeurde. Een vrij trap op een meter of 40 van het RKAV doel betekende een ideaal buitenkansje voor Marco Hartman. Tot ongeloof van de RKAV spelers inclusief de keeper, schoot Hartman de vrij trap zeer bekeken in de hoek waarvan de keeper vond dat er geen muur nodig was. Deze inschatting kwam de Paapse keeper duur te staan. In het restant van de wedstrijd kreeg De Trots nog twee uitgelezen mogelijkheden, maar zowel Eikelenboom als R-J van Duyn wisten deze kansen niet te benutten. Dit betekende dat deze eerste oefenwedstrijd eindigde in een 1-1 gelijkspel. Een stand waar beide ploegen goed mee konden leven.
Op woensdag 7 september stond er nog een oefenwedstrijd op het programma, dit maal tegen het vierde elftal van VV Aalsmeer. Helaas was dit team niet in staat om genoeg man op de been te brengen wat betekende dat uiteindelijk 10 tegen 10 gespeeld werd, waarbij het vierde elftal twee spelers te leen kreeg van De Trots. Uiteindelijk werd deze wedstrijd een 5-0 overwinning voor De Trots door doelpunten van R. Buijs, Van Helden (2x), Pothof en Eikelenboom. Of deze wedstrijd maatgevend was voor de rest seizoen moet nog worden bezien, maar een verdienstelijke prestatie was het zeker.
Al met al mag er na deze wedstrijden geconcludeerd worden dat pas aankomende zaterdag echt duidelijk gaat worden waar De Trots staat. En zoals het spreekwoord al luidt: de eerste klap is een daalder waard! Laten we hopen dat De Trots aankomende zaterdag deze eerste klap meteen kan gaan uitdelen. Het zelfvertrouwen is in ieder geval groot.
In overleg met mezelf is besloten om in de voorbereiding geen punten uit te delen voor het jurkenklassement. Wel zijn er door twee spelers alvast pikhouweelpunten gescoord. Zowel Bas Berk als Bertus Buijs verdienen door het meedoen met het vierde elftal beide een punt.
De eerste wedstrijd van De Trots is zaterdag 17 september om 14.30 tegen Ouderkerk in Ouderkerk, tot dan!

Ruben Buijs