Voetbalweekend 2011

Van onze Trotsspeler, B. Buijs

La gente esta muy loca…. De mens is slecht, heel slecht…. Een boodschap die als een rode draad door het heleweekend heeft gelopen, echter wat is er gelachen en wat een weekend was dat zeg!

Het begon op een mooie donderdagavond, waar een aantal van de mannen onder het genot van meerdere goudgelerakkers en een mooi vrouwelijk uitzicht het weekend inluidden in het Westeinder Paviljoen. Rond een uur of 12 taaiden de meeste van hen, i.v.m. de zware vooruitzichten, af. Een enkeling ging nog een klein glaasje drinken vanFreddie’s brouwsel in cafe Joppe.

​Op vrijdagmiddag rond een uur of half 1 stonden de meeste mannen te trappelen om te vertrekken richting het zuiden. Ballen werden ingeslagen, cornervlag speciaal voor Van Helden en wat pionnetjes voor de nodige conditietrainingen. Winnaar van het jurkenklassement, de voor ons welbekende Kniep, maakte zijn uitverkiezing weer eens waar door niet op te komen dagen: “ Ik dacht dat ik zou worden opgehaald” jurkte het uit zijn mond.Overigens was ook de sluitpost Keessen om eenzelfde reden niet present. Even ter bemoediging voor deze mannen: geen punten voor deze miscommunicatie mannen.

​Na een voorspoedige autorit, waarin menig automobilist heeft mogen genieten van de moonende van Dam (de afdrukken van zijn mooie blinkende sterretje zitten nog steeds op de autoruit), arriveerde de Trots in het pittoreske Castelre. Castelre is onderdeel van de gemeente Baarle dat zo’n 6600 inwoners telt. Het is een Nederlandse bijna enclave, welke op een smalle strook van 200m na, geheel is ingesloten door Belgisch grondgebied. Over het ontstaan van de naam van Castelre is enige onzekerheid.Een samenvoeging van het Romeinse casta (huis) en lo(bos) is een optie, de andere mogelijkheid is een samenvoeging tussen een kast (graanschuur) en “haar”(verbasterd naar herel=zandrug).

​Bij aankomst werd al snel een eerste pintje genuttigd. De taak had zich goed van zijn taak gekweten en probeerde zich al een beetje in te likken bij de vrouw des huizes middels een mooie hortensia uit de kwekerij van de Buijsen. Ondertussen werden de boodschappen gedaan en zochten de overigen alvast strategisch naar een ideale slaapplaats. Het was wachten op een nog resterend clubje hardwerkende mensen. De eerste biertjes gleden makkelijk in rap tempo naar binnen, er werd een potje gevoetvolleyden de bestellijst voor de pizzaria werd opgenomen. Alhier toch een eerste jurkpuntje en wel voor onze gewaardeerde kracht Bastiaan Joling Hulsbos. Waar het hele team gewoon een pizza nam, daar was dit voor meneer waarschijnlijk niet goed genoeg, ik wil pasta schalde onze sopraan. Bas, je vader bouwt misschien mooie steigers, maar dit decadente juppengedrag laat je voortaan maar thuis in Aalsmeer. Zoveel noten op je zang wordt zelfs bij de Trots niet gewaardeerd! Eerste puntje is voor jou.

Na een lange wachttijd van 3 biertjes arriveerden de pizza’s en de pasta voor onze virtuele leider in het jurkenklassement en er werd een goede bodem gelegd voor de avond die nog moest komen. Van Duijn liet de oude kamptijden herleven, met zijn gitaar deed hij ons Guus Meeuwis voor even vergeten. Ook van v.d. Zwaard, in de laatste auto gearriveerd, verhoogde met een aantal gevoelige gitaarsolo’s de sfeer. Ondertussen werd er nog een douche gepakt, een haartje in de gel gezet en prepareerde iedereen zich voor de eerste avond. Voor het vertrek nog een klein officieel moment. Waarbij Robbert het zooitje nog een toesprak en de trofee uitreikte voor onze pikhouweel van het seizoen, broer Bart. Hulde voor deze dappere strijder! Ook kreeg Kniep zijn ereprijs n.a.v. zijn verwijfde jurkengedrag. Hopelijk waardeert hij deze aanmoediging. Kniep je bent nog jong, maar ondertussen wel op een leeftijd dat je je tot man mag gaan ontwikkelen. Ga hier mee aan de slag voor het volgende seizoen. Dit weekend heb je je na een matige start bij het vertrek in ieder geval als een echte kerel gedragen in het grootste deel van de tijd!

​Ondertussen waren ook de schitterende blauwe fietsen aangekomen en kon het eerste stapavondje beginnen. Er werd koers gezet richting het Belgische Hoogstraten. Een oud plaatstje in het land van Koning Albert, liggend in de provincie Antwerpen. Het telt ruim 18.000 inwoners en dankt zijn naam aan haar hoge ligging van de hoofdstraat, anderzijds aan zijn importantie in de omgeving.Toeristische trekpleister is de paapse Sint-Katharina kerk, bouwjaar 1550. Vanaf ver in de omgeving is haar toren zichtbaar, welke met zich met 105 m in de hoogte kan meten met de hoogste torens in België. In oktober 1944 werd de toren door de wegtrekkende Duitsers opgeblazen, de wederopbouw vond plaats in de jaren '50. Voor Rubenen Hulsbos een pikhouweelpuntje voor het van de binnenkant aanschouwen van dit schitterende bouwwerk, zo’n culturele bijdrage aan het Trotsweekend moet beloond worden, klasse!

​Na een fietstocht van een minuut of 20 werd de eerste discotheek bereikt, het befaamde Highstreet. Ladies night, dus dat beloofde wat voor de avond. Echter ook eenhardstyle avond, wat door een aantal trotsleden toch wat minder wordt geapprecieerd. Wat bij binnenkomst door velen terecht werd opgemerkt was het mooie slanke postuur van de meeste Belgische poppetjes. Het 4-granendieet hier werpt dus toch zijn vruchten af, want de meeste grietjes kwamen met hun BMI niet boven de 22 uit. Een aantal mooie barvrouwen schonken een paar lekkere pilsjes in, waarna de Trots zich ook in het strijdgewoel op het podium ging mengen. Echter begon hier direct de ellende. Een aantal Belgische, niet al te hoog ontwikkelde mannen, met een IQ dat waarschijnlijk gelijk liep aan hun leeftijd, voelde zich bedreigd in hun eigen habitat, waarna zij op de maat van de muziek al stuiterend de trotse formatie uiteen probeerde te slaan. Bas van Dam liet zien dat hij in dit soort situaties inderdaad een uitstekende leider is van de Trots en met een mooi kopstoot, aan een op Frodogelijkende dwerg, deed hij de Belgen vuurspuwen. Aangezien de Trots naar de woorden van ons aller Robbert zo blauw als een helm aan het worden was, kwamen deze blauwhelmen natuurlijk niet om oorlog te voeren, maar omde vrede te bewaren. Terugtrekken was dan ook het devies. Echter was het Buijs, die met een snelle polsbeweging zijn biertje in het gezicht van Frodo leeggooiden. Zo ontving deze na zijn 1e communie op 12-jarige leeftijd gelijk de volwassendoop. Vluchtend van het podium, besloot de trots om het pand te verlaten en elders wat ander vertier te gaan zoeken. In oorlogstijd waren van Dam en Buijs ongetwijfeld in aanmerking gekomen voor het ijzeren kruis door zich zo heldhaftig te gedragen. Nu echter allemaal een puntje in het pikhouweelklassement!!!

​De avond werd vervolgd in club bizar, waar al snel de krukken in de lucht gingen op het welbekende “schatje mag ik je foto…”. Het was prikkie Eikelenboom die ondertussen op ramkoers was geslagen en al snel een struise Vlaamse dame aan zijn lippen had hangen, waar hij spoedig zijn tong naar binnen prikte. Per abuis interpreteerde onze beste makker het BMI van deze dame, dat rond de 25-26 lag, waarschijnlijk als haar leeftijd. Maar ach, we zijn in België, daar zijn zelfs de pastoors niet vies van van 16-jarigen, deze leeftijd zij je vergeven prik. Omdat je als enige gescoord hebt en altijd vooropgaat tijdens het stappen en pilsen 2 pikhouweelpuntjes voor Prik, echter toch ook 1 jurkpuntje voor de leeftijd, we zijn geen knaapjes meer.

​Na bovenstaand incident werd de kroegentocht voortgezet bij het aangrenzende cafe “t verschil”. Het waren van Dam en Berk die al snel met 2 Vlaamse dames met een Zuid-Amerikaans uiterlijk aan het dansen waren. De ene was waarschijnlijk rechtstreeks na haar werk alsporno-actrice het cafe ingestapt. Na ons er van verzekerd te hebben, dat zij niet toevallig onze ballen had gejat en in haar shirtje had gestopt, werd het oog op haar metgezellin gericht. Een hitsige dame, die bij menig speler de hormonen door het lichaam deed gieren en het gezicht wit deed wegtrekken;) Een aantal dansjes verder met de nodige biertjes, maakte dat de avond langzaam ten einde kwam en de terugtocht werd ingezet. Het was van Dam die met het kapen van een mooi “te koop” bord het op Zonnedaalgelijkende dorp in zijn rust verstoorde. Tevens demonstreerde deze dappere krijger zijn talenten als amazone door in het weiland een paar meters mee te pakken op de rug van een ongezadeld paard. Verder vermeldenswaardig: de broertjes van Duijn, zo blauw als een helm, gedroegen ze zich als ware blauwhelmen op hun blauwe fietsjes, door met fiets en al van greppel naar greppel te duiken en zo de groep in deze grensstreek te beschermen tegen de Vlaamse terreur. Hierbij gesteund door de onvermoeibare van Dam, die ondertussen samen met Berk ook nog een bushalte verplaatste, zodat de koeien vanaf nu netjes bij de bushalte op hun openbaar vervoer kunnen wachten in het weiland. Voor van Dam, Berk en van Duijn allemaal een pikhouweelpuntje voor bewezen heldenmoed. Eenmaal in het hotel aangekomen werd er nog een broodje knakworst gegeten en glaasje water gedronken tegen de kater, waarna rond half 6 alle rakkers in hun bedje lagen, toe aan een welverdiende slaap. Gelukkig kon vanwege de Roomse contreien (voor verdere informatie, zieKniep’s dictionary), waarin de trots bivakkeerde, het avondgebed met de vroege ochtendmis worden gecombineerd.

​Het was alweer snel ochtend. Het was Banks die de inspanning van de avond daarvoor het beste verteerde (in eerste instantie dan). Volgens Iers gebruik stond de beste man na een goede 3 uur slaap alweer naast zijn bedje. Snel gevolgd door andere bikkels als Bart, Wilco en Joris. Mannen hiervoor allemaal toch een schamel pikhouweelpuntje. ’s Nachts een vent………. Juist ja! Na de gebruikelijke gebakken eitjes en de broodnodige mokken koffie begon iedereen langzaam weer een beetje tot het land der levenden te behoren. Hier een daar werd er een beetje gevoetbald, echter werden de kopballen i.v.m. mogelijk zeer vanwege de avond ervoor zoveel als mogelijk vermeden. De taak deed wat boodschappen en onze vriendelijke gastvrouw had nog wat soep met broodjes over. Een welkome versterking van het lichaam om zodoende weer een beetje op krachten te komen. Er werd een plan een gemaakt om in een of ander stinkendLegionella zandmeertje in België te gaan zwemmen. Door de meesten werd dit positief opgevat en daar gingen de mannen. 4 achterblijvers: Bas Berk, Steve, Wilco en Joris….. ze gingen slapen….. Sorry mannen, dit soort gedrag wordt niet getolereerd, allemaal een jurkpuntje. De anderen daarentegen lekker bij het meertje naar wat vrouwelijk schoon te kijken. Ruben en Robbert probeerden wat indruk te maken door in het water met hun gespierde torso wat baloefeningen te doen, zodoende proberend om de vrouwen van hun kleedje af te laten glijden. Er werd een potje gevoetbald en alvast weer een biertje gedaan. Ondertussen begon het weer tijd te worden om huiswaarts te keren naar Brabant.

​Eenmaal daar aangekomen bereikte ons de zeer trieste mededeling aangaande onze geliefde Ome Kootje. Lichamelijk ongemak stelde hem niet in staat de lange autorit te kunnen maken en derhalve bleef hij thuis bij het vrouwtje op de bank. Nader onderzoek van de dokter gaf hem de diagnose roodvonk. Tja Kootje, je snapt natuurlijk wel dat “ziekmelden” voor het Trotsweekend terwijl je al pas op zaterdag zou komen niet met liefde wordt ontvangen. Derhalve toch 2 jurkpuntjes voor jouw jongen! Nadat de mannen verslagen kennis hadden genomen van de afwezigheid van het goud uit het Rijsenhout, stuitten we toch op het voornaamste probleem: wie ging er nu de stukjes vlees van de bbq af halen? Uiteindelijk werd er middels het welbekende roulatiesysteem een topprestatie geleverd door de mannen en konden we weer genieten van een paar heerlijke Belgische kippetjes en Duitse piemels. Al snel begon het weer tijd te worden voor de 2e stapavond van het weekend. De lokstoffen werden weer opgedaan, de haartjes strak in het gelletje en de mannen waren er klaar voor, maar allereerst toch nog een kleine huishoudelijke mededeling van Kniep: “Mannen zeg het maar, wie is de eerste die ik op zijn bek moet slaan?”. Kijk Kniep, dat is de mannentaal die we graag van je horen, je bent op de goede weg!!! Pihouweelpuntje voor jouw jongeman!Vervolgens nog een officieel momentje. Bart werd bedankt voor zijn niet geringe inspanningen in de laatste jaren voor ons aller Trots. Robbert werd in het zonnetje gezet i.v.m. bewezen diensten als technische man in het afgelopen seizoen. Tevens namen we afscheid van een groot man. SirSteve Banks neemt na jaren van trouwe dienst afscheid als leider van de Trots. Na een emotioneel afscheid droeg hij het stokje ceremonieel over aan de nieuwe leider Bas van Dam. Ondertussen waren de mannen weer vol goede moed voor een nieuw avondje in het Belgische Hoogstraten.

De vermoeidheid van de avond ervoor begon toch wat toe te slaan. Met name de wat ouderen onder ons hadden het zwaar. Boris taaide vroegtijdig af (ondanks zijn schoonheidsslaapje van de middag). Ook Bart had het wat zwaar en sponsorde het bronwater uit Spa veelvuldig. Ja mannen ’s morgens een grote bek, maar ’s avonds, sorry maar toch een jurkpuntje, ook voor Wilco trouwens i.v.m. het achterblijven. De avond verliep verder wat rustiger dan de eerste avond, maar menig biertje werd toch weer soldaat gemaakt. De DJ werd hard aan het werk gezet middels vele verzoeken van de mannen en uiteindelijk kwam de sfeer er toch nog zeer goed in. Rond een uur of 3 werd dan toch besloten naar huis te fietsen. Een legendarische terugtocht. Bas van Dam als vanouds, behoeft geen verder beschrijving. Meest opvallend was de rol van de keeper Steef Keessen, wiens naam werd omgedoopt tot de legendarisch Stef Stuntpiloot. “He Buijsen let eens op” klonk het, waarna Steef als een ware stuntman uit het zadel werd gelanceerd in de struiken. Menig tuintje en maisveldvolgden hierop, wat bij de overigen voor het nodige vermaak zorgde. Ook kniep toonde aan zich nog steeds een ware struikrover te voelen. Opzienbarend moment was daarnaast het synchroonspringen van de heren Bas en Bas. Alan Villafuerte werd voor even vergeten en op de trampoline van een van de bewoners van Zonnedaal,torenden beiden hoog boven de zwaartekracht uit. Voor de terugtocht 1 pikhouweelpuntje voor Kniep, van Dam en Berk. Steef verdient met zijn nieuw verworven status echter 2 puntjes! Goed gedaan mannen.

Veilig aangekomen in het thuishonk werd er nog even een broodje gegeten, een afzakkertje gedronken en begon devermoeiheid toch wel wat toe te slaan. Het was echter de onvermoeibare van Dam die toch nog even een lekkerchicky wist te regelen. Met een mooie hen op zijn schouder kwam hij het huis binnen. Broek gescheurd bij hethosselen, maar dat deerde niet. Een en ander leidde tot een hilarisch tafereel wat de meesten nog lang bij zal blijven. Het was R.J. die de politieke onderhandelingen met Mw.Thiemme in een impasse zag geraken, waarna hij van Dam maande het beestje weer terug te zetten in zijn hok. Inmiddels was het 5 uur en gingen de mannen ook op stok. De zondagochtend stond vnl. in het teken van overleven. Hier en daar werd een pijnstiller uitgewisseld. De eitjes werden gebakken, bakkie koffie gedronken om nog enigszins wakker te worden en het werd tijd om op te ruimen. Dit verliep allemaal zeer voorspoedig. Her en der werd er nog een bord langs de weg weer in de juiste richting gezet en buiten een missend zadel en wat schade aan de fietsen, waren er geen problemen. Kniep scoorde nog een jurkpuntje: “Jongens ik heb een beetje spierpijn”, wat door Bart terecht werd afgedaan met: “Kniep 2 woorden: smoel”. Met een gigantische knal in de vorm een klein staafje dynamiet sloot van Dam het weekend knallendaf. Daarmee wel de bazin de schrik om het hart jagende en de Poolse buurman zich bijna doen verslikken in zijn Wodka, aangezien die dacht dat de bombardementen op Warschau uit 1939 weer opnieuw begonnen. In het dorp werd er nog wat gedronken en met een Vlaams Frietje en een appeltaartje werd een legendarisch weekend in stijl afgesloten.

De schade van bovenstaande verslag opmaken kom ik tot de volgende uitslag in de klassementen.

Het jurkenklassement:

Bastiaan, Prikkie, Bas Berk, Steve, Bart en Kniep: over het algemeen kranig gedragen op een paar kleine uitzonderingen na, dus allemaal 1 puntje. Verliezers van het weekend: Wilco, Joris en de afwezige ome Kootje, allen 2 punten. Kan gebeuren mannen, voel je niet teveel aangesproken, echter bovenal niet getreurd het nieuwe seizoen is nog lang, Kniep gaat nog punten scoren.

​Dan onze pikhouwelen: Ruben, Bastiaan, Wilco, Joris en Steve: mannen jullie hebben je kranig geweerd, allemaal 1 puntje. Prikkie, Bas Berk, Bart en Kniep: Hulde voor deze helden, 2 puntjes! Winnaar van het weekend kon er echt maar een zijn: Bas van Dam!!! met 3 punten heb je laten zien dat je een waardig opvolger bent van je voorganger als Steve en verdien je de hoogste onderscheiding voor dit weekend!

​Al met al, het was met het weekendje wel mannen. Bloedgezellig en legendarisch. La gente esta muy loca,muy loca, dat hebben we gezien en geweten, maar wat hebben we genoten. Een woord: het kon echt niet, maar we hebben het onmogelijke gepresteerd. Voor nu, allen een goede zomer toegewenst. Houdt de kuitjes soepel en allemaal tot in augustus, waarin we weer een gooi mogen gaan doen naar de schaal en bijbehorende huldiging en rondvaart rond het Raadhuisplein.